کسی نمی‌گفت آفتاب در مونیخ می‌درخشد

یکشنبه 10 اردیبهشت 1396 ساعت 21:08

حمیدرضا صدر قهرمانی بایرن مونیخ در بوندسلیگا را زیر ذره بین برده، براستی بایرن تا چه حد می تواند خوشحال باشد و تا چه حد مغبون؟

به گزارش "ورزش سه"، حمیدرضا صدر قهرمانی بایرن مونیخ در بوندسلیگا را زیر ذره بین برده، براستی بایرن تا چه حد می تواند خوشحال باشد و تا چه حد مغبون؟...

   

پرده اول


آنها باز هم قهرمان  شدند. باز هم... و کدام تیم جز آنها شایسته قهرمانی بود؟ کدام تیم یارای رقابت با ماشین جنگی شان را داشت؟ هیچ کدام... لایپزیگ شگفتی آفرین 10 امتیاز پایین تر از آنها قرار گرفته و تساوی اش با اینگلواشتاد به مفهوم پایان رسمی رقابت قهرمانی در فاصله سه دیدار تا پایان راه بود. بایرن فصل پیش هم با 10 امتیاز اختلاف با تیم دوم، بوروسیا دورتموند، قهرمان لیگ شده بود. دورتموند که هفته پیش در جام حذفی 2-3 بایرن را شکست داده و در نیم فصل اول هم با یک گل باواریایی ها را به زانو درآورده بود در جدول لیگ 16 امتیاز پایین تر از بایرن قرار دارد. سایرین در فاصله دورتری بسر می برند: هرتا برلین 27 امتیاز پایین تر، وردبرمن 28 امتیاز، کلن 31 امتیاز، شالکه 32 امتیاز، وولفسبورگ 40 امتیاز... 


قهرمانی بایرن در لیگ در حال و هوایی کسب شد که طی پنج دیدار پیروز نشده و طی سه هفته از لیگ قهرمانان و جام حذفی بیرون افتاده بودند. دو شکست از رئال در اروپا، دو تساوی با لورکوزن و ماینتس در لیگ و شکست از دورتموند در جام حذفی مترادف با بر باد رفتن رویای سه گانه بود و روزنامه بیلد شرایط بایرن را برای اولین بار پس از سال 2012 - سالی که بایرن هم در لیگ، هم در جام حذفی و هم در لیگ قهرمانان دوم شد - بحرانی خوانده بود. ولی تیم ظاهرا بحران زده بایرن، قهرمان بوندسلیگا شد. باز هم. این بار در زمین وولفسبورگ نگون بخت. گرگ هایی که در نیم فصل اول پنج گل از بایرن خورده بودند این بار سه گل در نیمه اول دریافت کردند و سه گل در نیمه دوم. ماریو گومز مهاجم سابق بایرن که با پیراهن وولفسبورگ برابر بایرن قرار گرفته بود می گفت "... آخر بازی احساس می کردم تیم بچه ها برابر تیم بزرگسالان به میدان رفته بود". 


اولین لیگ میان لیگ های برتر اروپایی که رقابت قهرمانی اش تمام شده بوندسلیگا است. با پنجمین قهرمانی پیاپی بایرن. با قهرمانی 27 باواریایی ها. همین طور پنجمین قهرمانی لیگ مانوئل نوئر، هشتمین قهرمانی فیلیپ لام، هفتمین قهرمانی ریبری، ششمین قهرمانی روبن، ششمین قهرمانی آلابا، سومین قهرمانی ژابی آلونسو طی سه فصل... با این وصف کسی نمی گفت "آفتاب در مونیخ می درخشد". 

 


 

پرده دوم


کارل هاینتس رومنیگه تکرار کرده بود "اولویت ما بوندسلیگا است". ولی چه کسی حرفش را باور می کرد؟... آنها در لیگ فقط دو بار باخته اند و طی 31 دیدار فقط 17 گل دریافت کرده اند. ولی به قول نشریه کیکر "آنچلوتی و ستاره هایش وظایف بدیهی شان را انجام داده بودند و نه بیشتر". قهرمانی لیگ برای برخی باشگاه ها نهایت آرزو است، ولی نه برای بایرن، نه برای طرفدارانش. کارلو آنچلوتی وارد شده بود تا ماموریت نیمه تمام پپ گواردیولا را به پایان رساند: فتح لیگ قهرمانان را. کارلو رکورد دار بود و به عنوان مربی سه بار اروپا را فتح کرده بود. شکست غیرمنتظره برابر روستوف صدرنشینی مرحله گروهی لیگ قهرمانان را از بایرن گرفت، ولی زدن ده گل به آرسنال طی دو دیدار آنها را به مسیر اصلی بازگرداند. با این وصف شکست 2-1 از رئال در در دیدار اول با شکست 4-2 در دیدار دوم گره خورد، در حالی بدون درخشش نوئر شکست سنگین تری پیش رو جلب نظر می کرد. 


در چنین قابی از دست دادن مهدی بن عطیه و هولگر باداشتوبر در قلب دفاع از نگاه خیلی ها زیر سئوال رفت. این که بایرن فقط دو مدافع میانی کارساز داشت: بواتنگ و هاملز و ژاوی مارتینز هرگز مدافع میانی نبود. لواندفسکی بهترین گلزن لیگ بشمار می رود، ولی مصدومیتش پیش از نبرد با رئال نشان داد بایرن گزینه دیگری برای نوک حمله نداشت. توماس مولر که قرار بود در 27 سالگی اش در اوج پرواز کند بدترین فصلش را در بایرن سپری کرد و دوگلاس کاستا 26 ساله سایه ای از خودش شده بود. 

بایرن حتی بسان پارسال به نیمه نهایی  لیگ قهرمانان هم نرسیده بود: تساوی 2-2 برابر آتلتیکو مادرید طی دو دیدار و حذف به دلیل گل دریافت کرده در خانه اش. یا مثل یک فصل قبل تر که در نیمه نهایی برابر بارسلونا زانو زد، یا یک سال پیش از آن که باز هم در نیمه نهایی برابر رئال مادرید شکست خورد... بایرن پس از سه گانه رویایی 2013 با رهبری یوپ هاینکس در اروپا نومید کننده ترین نتیجه را کسب کرد: سقوط در مرحله یک چهارم...

 


 

پرده سوم


سایت بوندسلیگا جمع سن لام، روبن، ریبری و آلونسو - 135 سال - را به رخ کشیده بود، و در عین حال افزوده بود "این است پیروزی پا به سن گذاشته ها". این که هر چه باشد آنچلوتی در به خدمت گرفتن کهنه کارها استاد بوده. او بوده که پائولو مالدینی 39 ساله را در ترکیب اصلی روانه میدان می کرده... کارلو، محافظه کاری اش را پنهان نکرده بود و فقط دو بازیکن زاده شده در دهه 1990 را بیش از 20 بازی در ترکیب اصلی روانه میدان کرده بود: تیاگو 26 ساله و داوید آلابا 25 ساله را. جاشوا کیمیچ هافبک دفاعی 22 ساله فقط سه بار در لیگ قهرمانان به میدان رفت و رناتو سانچز 19 ساله سی و پنج میلیونی فقط در هفت بازی در ترکیب اصلی جای گرفت. در حالی که ژابی آلونسو 35 ساله در 35 دیدار روانه میدان شد یا آرتورو ویدال بیش از 2400 دقیقه و  تیاگو آلکانتارا - شکوفا شده - بیش از 2400 دقیقه بازی کردند. 


http://www.varzesh3.com/

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.